Lider (HR) z kindersztubą

Posted by | · | Blog | 3 komentarze do Lider (HR) z kindersztubą

joanna-malinowska-parzydlo_300-min

Zajmują mnie zawodowo ludzie. Szczególnie ci zainteresowani wywieraniem dobrego wpływu na swoje otoczenie. Co pomaga takim mikro i makro-influencerom w budowaniu pozycji autorytetu? Relacje z ludźmi – to jest przestrzeń, w której budujemy osobisty wpływ. Dzisiejszy felieton poświęcę kulturze osobistej, która jest niezbędnym warunkiem budowania autorytetu w profesjonalnych środowiskach. Profesjonalnych, bowiem na blogu HR Influencers nie zajmujemy się tematyką subkultur.

Kultura osobista  – dziecko gorszego boga

Przez ostatnich kilka(naście) lat zasady dobrego wychowania zniknęły z list kryteriów rekrutacyjnych: bagatelizowano je przyjmując dzieci do szkół, studentów na studia, specjalistów i liderów do pracy (chwała tym HR-owcom, liderom i rekruterom, który kładli na nie nacisk definiując oczekiwania wobec przyszłego prezesa, lidera lub eksperta!). Ten grzech zaniechania zemścił się społecznie i biznesowo. Brak wymagań był jasnym przekazem, że to kwestia mniej ważna, co z kolei zwalniało ludzi od przyglądania się jej i nadania priorytetu w kontaktach biznesowych i społecznych. A to prowadziło do psucia kultury, obniżania standardów komunikacji oraz wzrostu wokół nas bylejakości i kultury niskich lotów.

Nazwijmy rzecz po imieniu

Profesjonalnie oznacza kulturalnie – i niskie standardy w otoczeniu nas z tego nie zwalniają. Szczególnie, jeśli chcemy żyć i pracować w wartościowym świecie. Kultura osobista to personalna wizytówka w świecie marki osobistej, na której inni napiszą „kulturalny” lub „niekulturalny” (ew. synonimy). Ten rodzaj kultury nie jest żadną teorią, a wyłącznie praktyką życia, która ułatwia lub utrudnia udane relacje i komunikację z ludźmi. Kultury osobistej uczymy się osobiście przez całe życie, a przynajmniej powinniśmy.

Kultura osobista, czyli co?

Zacznijmy od samooceny. Wybierz z poniższej listy punkt, który stanowi Twoją ewidentnie mocną stronę. Następnie zaznacz obszar najbardziej zaniedbany i zdefiniuj porządny cel rozwojowy.

Kultura osobista obejmuje między innymi:

  1. Znajomość norm postępowania – wzory zachowań, czyli reguły, sposoby działania w wybranej grupie społecznej lub zawodowej.
  2. Stosunek do prawa zbudowany na przestrzeganiu zasad, a nie czynieniu od nich wyjątków w miarę osobistych potrzeb.
  3. Odpowiedzialny stosunek do cudzej i publicznej własności.
  4. Znajomość zwyczajów oraz zasad określających stosunki międzyludzkie, choćby normy regulujące sposoby witania się i żegnania, umiejętność prowadzenia rozmowy, spożywanie posiłków i zachowanie przy stole, w windzie, w pociągu, w kinie etc. Konsekwencja w ich przestrzeganiu.
  5. Ogłada towarzyska – przestrzeganie savoir-vivre‚u, czyli zasad i reguł zachowania się w towarzystwie określonej grupy osób.
  6. Sposób posługiwania się językiem ojczystym będący praktyką wartą zarekomendowania dzieciom i dorosłym.
  7. Zasady dobierania ubioru w zależności od okazji.
  8. Schludny wygląd zewnętrzny będący objawem szacunku wobec innych i samego siebie.
  9. Odpowiedzialne i oczekiwane sposoby pełnienia różnych ról (np. mądra matka, profesjonalny szef, skuteczny ekspert, odpowiedzialny obywatel czy kierowca)
  10. Wiedza z różnorodnych dziedzin, takich jak literatura, historia, sztuka, technika, internet etc.
  11. Udział w życiu kulturalnym: wystawy, wartościowe książki, muzyka, film, teatr etc. – uwrażliwiają, poszerzają horyzonty i pozwalają poznać dorobek przeszłych pokoleń oraz wyrobić własne opinie i poglądy na uniwersalne tematy.
  12. Uważny, nie lekceważący stosunek do drugiego człowieka oparty na sposobie, w jakim sami chcemy być traktowani.

Miary osoby kulturalnej

Jedną z najważniejszych cech osoby dobrze wychowanej jest jej stosunek do drugiego człowieka mierzony poprzez:

  • komunikowaną uprzejmość
  • punktualność
  • dyskrecję
  • poszanowanie godności własnej i prezentowanie szacunku osobom w swoim otoczeniu
  • oddawanie dobra, gdy się go doświadczyło; umiejętność dziękowania za otrzymaną pomoc i wsparcie
  • grzeczność w życiu i w biznesie
  • okazywanie szacunku osobom starszym, tradycji i ludzkiemu doświadczeniu
  • komunikowanie szacunku dla cudzych poglądów i dla szeroko rozumianej różnorodności
  • unikanie ocen, tym bardziej krytycznych ocen personalnych i inwektyw w przestrzeni publicznej
  • odpowiedzialne podejście do pracy i obowiązków
  • budowanie konstruktywnej atmosfery wokół siebie, także w pracy
  • zachowywanie się w sposób będący wzorem dla innych
  • dążenie do stworzenia dobrej atmosfery w domu i w relacjach przyjacielskich
  • szanowanie cudzych i własnych wartości.

Uprzejmie, z uśmiechem, punktualnie

Dawne reguły kindersztuby były sztywne. Dziś sztywnych norm ubyło – ba, mam wrażenie, że każdy ustala własne, co atomizuje i psuje reguły społeczne. Zadaniem liderów opinii, influencerów i wartościowych profesjonalistów, tym bardziej HR, jest m.in. promowanie właściwych postaw oraz wskazywanie, co jest ważne i dobre, a co niewłaściwe i naganne. Zakładam, że każdy z Czytelników bloga HRI zgodzi się, iż zaniżanie oczekiwań związanych z kulturą profesjonalną zastępowaną bazarową i koszarową, jest szkodliwe. Zadbajmy więc wspólnie o zmianę. Dobrą.

Wstydem jest…

Natalia, uczennica gimnazjum w Radziłowie, napisała „Bo tak naprawdę nie jest wstydem niewiedza, wstydem jest raczej brak szacunku wobec wiedzy i zadowolenie z własnej ignorancji” (znalezione w internecie). To prawda, wstydem jest dorabianie uzasadnień do niekulturalnych zachowań w relacjach z innymi, bo… wszyscy tak robią, bo szef tak każe, bo politycy…, bo media…, bo koledzy…, bo jestem zmęczony tym wszystkim… To obciąża konto z zawodową i osobistą reputacją.

 

Influencer powinien w pierwszej kolejności upewnić się, że sam czyni dobrze i nie robi rzeczy, o których nie chciałby, aby dowiedziały się jego dzieci, własna mama lub ulubiony mentor. Bo byłby wstyd i dyshonor.

 

Czekam na Wasze pomysły jak możemy, jako profesjonaliści HR, budować profesjonalną kulturę osobistą w naszym otoczeniu biznesowym.